Od 2009 r. pracuje w Szwecji. Czy muszę dodatkowo rozliczać się w Polsce? Na czym polega rezydencja podatkowa?

Jednym z kluczowych elementów współczesnych systemów podatkowych jest pojęcie „rezydencji podatkowej”. Przesądza ono o tym, kto w danym państwie i w jakim zakresie podlega opodatkowaniu. Zagadnienie to jest przedmiotem regulacji nie tylko wewnętrznych systemów prawnych, ale również międzynarodowego prawa podatkowego.

Polskie prawo wewnętrzne reguluje kwestię rezydencji podatkowej odpowiednio w przepisach art. 3 PDOFizU1 oraz art. 3 PDOPrU2. Zagadnienie rezydencji regulowane jest również postanowieniami umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Pojęcie rezydencji podatkowej wiąże się z nieograniczonym obowiązkiem podatkowym, zaś nierezydentem jest taki podmiot, który podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu lub w ogóle nie podlega temu obowiązkowi. Osoby fizyczne podlegają obowiązkowi po¬datkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obo-wiązek podatkowy), jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium RP.

Warunek miejsca zamieszkania spełniają osoby fizyczne, które: 1) posiadają na terytorium RP centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub 2) przebywają w Polsce dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Ograniczony obowiązek podatkowy dotyczy z kolei tych osób fizycznych, które nie ¬mają na terytorium RP miejsca zamieszkania. Wówczas podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) ze źródeł znajdujących się w Polsce.

Polska ma zawartą umowę ze Szwecją o unikaniu podwójnego opodatkowania (Dz. U. z 2006 r. Nr 26, poz. 193). W świetle art. 22 tejże konwencji nie jest pani zobowiązana do podwójnego opodatkowania, gdyż właśnie takim zjawiskom ma przeciwdziałać umowa. Szczegółowe regulacje zawarte są  umowie, do której odsyłam.